کچل کفتر باز

اونوقت می رم یه جایی دور از تهران و شیراز ، شاید برم ترکیه ،‌ یه مدتی ، یک ماه ، دو ماه ،‌یه خونه می گیرم که هم دریا رو بشه دید هم راه رسیدن به خونه درخت داشته باشه و خودشم یه باغچه که بشه تو چمنش دراز کشید . ترکیه هم نبود عیب نداره ، می رم یه جایی که ماشین نیاد ، اروم باشه و دور ااز همه و همه چیز ، درخت و گل و سبزه و صدای آب باشه و شباش با جیر جیرک ، صبحاش با چلچله . همونجا شاید آشپزی کردم و فروختم به آدما .

ترشی می ندازم و مربا درست می کنم . یه عالمه کوزه های ابی می خرم  و مربا می ریزم توشون. ترشی می ریزم تو کلوک و غرابه آبغوره می ذارم کنارش

می رم گواهینامه می گیرم و بعدشم می رم استخر شنا یاد می گیرم . 

می رم دوباره با دوربینم عکاسی  همه جا رو زیر پا می ذارم و عکس می  گیرم و عکس می گیرم 

و از همه مهم تر تمام اون دفتر ایده هام رو تبدیل به کار می کنم .

روزی که دفاع کنم و این درس کوفتی بعد 12 سال تموم بشه .

خوب بود ، حتی توی خواب ، خیلی خوب

خدااااا.....خ....داااا

منو ببررین ،‌من ببرینن

خدا به دادم برس،‌ای خدا به دادم برس

خر .....خ.....ر، ازت بدم میاد 

از تو متنفرم 

بروووو،‌برووو،‌الهی بری الهی بری

پلس،‌پلس ، کمکم کن ،‌اینا منو کشتن ،‌ای پلیسس

منو نجات بدین 

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآخ 

.

.

.

بعله اینا مجموعه مکالمات یک بچه 5 ساله بود در درمانگاه موقع تزریق پنی سیلن 

امضا کنید اگه به ایرانی بودن و حق التدریس بودن خودتون افتخار می کنید ،‌اگه خون آریایی تو رگهاتون هست 

خواستم بگم برا من پیش اومده

موضوع از بین 16 مورد به شیوه قرعه کشی انتخاب شده و در نهایت موضوع زیر انتخاب شد:

نقاشی غارها در دوره زندیه 

جب نکنید که این خط ها چی هستن ،‌این شیوه اختراعی مادربزرگ 90 ساله و متاسفانه بی سواد ماست که برای نوشتن شماره تلفن ابداع کرده .تعداد خطها رو می شماره و شماره می گیره .

مشاعره می کردیم ،‌کم کم داغ شدیم و افتادیم رو دور تند،‌بعد سالها انگار از کما بیدار شدم .یادگار روزهایی که همه نوع دیوان شعری از مولوی تا سعدی و حافظ و از شاملو تا ه.سایه توی دستم ورق می خوردبعضی رو به سختی و بریده ،‌بریده وبعضی رو  با شوق  وزود به یاد می آوردم.دوستان هم پر از اشتیاق بودند و مرور اشعار دلچسب .رقابت نمی کردیم ، بلکه با شوق و خنده در واقع بازی می کردیم .گاهی یکی می موند و اون یکی آروم بهش تقلب می رسوند. اول بیت یا اشاره و آدرسی که مشاعره ادامه پیدا کنه ."ی" به باید می دادم و گیر افتادم . یکی خواست کمک کنه ،‌نذاشتم . داشت طول می کشید و تقلب آروم رسید :"یار مرا ". من ناگهان هیجان زده خوندم :"یار مرا غار مرا هند جگرخوار مرا"

تو باشی یا نباشی

من خیس از یاد توام